Nostaljiden Bugüne Yemek Hikayeleri

SEFER TASI

SEFER TASI

Sefer tası , yeni neslin pek bilmediği mutfak eşyalarındandır.

Şimdi daha modern, termoslu  olanları var ama , çoğunun bilmediğini düşünüyorum.

Hele böylesini .

Eskiden çalışanlar öğle yemeği için yanlarında taşırlardı. Hele küçük yerlerde yemek için başka seçenekleri de yoktu. Ya evlerine gidecekler ya da sefer tası taşıyacaklar.

Beslenme de sağlıklıydı tabii.

Hamburgerciler  , pizzacılar, yengenciler sıra sıra dizilmiş beklemiyorlardı.

Bizim orada sadece şiş , piyazcılar vardı.

Çalışanında onu hergün yeme şansı yok .

Evde eşinin hazırladığı o gün için ya da bir gün önceki günün yemeği tası doldururdu.

Evine de yürüyerek gidip geldiği için insanlar , pek obez de yoktu.

Benim resimdeki sefer tasımın işlevi daha farklıydı. Gördüğünüz gibi dört katlı 😊.

Günlük kullanılacak olsa kadın çıldırırdı herhalde . Hergün ne ile doldurayım bunu diye düşünmekten.

Bu tas , aslında acıyı çağrıştırır.

Biz de taziye evine yemek götürmek için kullanılır.

Onun içine konan menü de pek değişmez .

Kırmızı sulu kemikli et 🍖, kışın etli kuru fasulye, yazın kıymalı taze fasulye , nohutlu pirinç pilavı , mevsime göre hoşaf.

Elmalı’da “ölü ziyareti “diye bir şey vardır ,gereksiz bir adet 😡 Ölünün arkasından en az üç gün , çevreniz genişse daha da fazla.

Cenaze gittikten sonra hemen yemek telaşı başlar. Durumu uygun olan aşçı , bulaşıkçı tutar , olmayan yakınlarıyla halletmeye çalışır.

Hemen malzemeler temin edilir.Mutfakta bir telaş bir telaş 😤

Ölü sahibi acısıyla kalmayıp , gelenlere ayıp olmasın diye bir de bunlara düşünür.

Eş, dosttan sefer tası ile yemek gelir ama o da mutlaka çorba , salata ; her ihtimale karşı çok gelen olursa diye gene et ve pilav yapar.

Ölü sahibine yakınlığınıza göre su böreği , baklava , sarı burma da gider yemek yerine . Bunlar daha ağır olur yemek göndermekten .Tabii onlarda ev yapımı.

Çünkü gelenlere sofralar kurulur.Bunları getirenlerle birlikte yenilir . Arkasından çayı , kahvesi😡

Hoca gelir okuma da yapılır ama bu telaşın yanında lafı mı olur.

Sanki “gelinsiz düğün”.

Herkes gideceği zaman bir de bu sefertaslarını sahiplerine karıştırmadan dağıtmak 😬 Onun için bazılarının altında isim yazar 😀

Baklava , börek tepsileri tam boşalmadıysa , kalanı boşaltıp teslim etmek😂

Sonra verecek olsa karışır yoğunluktan , tepsi tepsiye benzer 😂

Belki ölü sahibinin acısı bu hengamede biraz dağılırmıştır ama .

Sabah ziyaretine girmeyeyim bile .O erkeklerin sorumluluğudur.

Sabah namazından sonra üç gün boyunca mezarlığa hoca ile giderler .Okuma bitikten sonra gidenlere bir kahvehane ya da lokanta da kahvaltı verilir. Şimdilerde bu olay sadece kelle paça ya da başka bir çorba ikramına dönüşmüş.

Akşam ziyaretlerinde de yemek şirketleri işe anlaşılıp , belediyenin kurduğu çadırda ikram ediliyor.

Kimse de sefer tasıyla , evde baklava , börek yapmayla uğraşmıyor artık .Pastaneden hazır alıp götürüyor kutu ya da tepsi ile.

Ben bu eleştirimde haklıyım. Tamam taziye evine yemek gönderilsin ama kimse gitmesin , onlar yesin. Acılarıyla yemek düşünmesinler, şehir dışından gelenlere ikram etsinler.

Belki başlangıç amacı buydu , zamanla kontrolden çıkıp ziyafete dönüşmüş.

Ben de bu tası şimdi nostaljik süs objesi olarak kullanıyorum.

 

 



Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir