Nostaljiden Bugüne Yemek Hikayeleri

Sütçüden Süt

Sütçüden Süt

Bizim çocukluğumuzda zaten başka süt yoktu. Belki büyük şehirlerde cam şişede günlük olanlar varsa bile Elmalı ‘da bulunmazdı. Çünkü her mahallede mutlaka süt satan bir aile vardı.

Hatırlıyorum, bir akşam bir sabah sütü olurdu . Galiba fazla da olmuyordu da kabı önceden verir ayırtırdık . Taze taze günlük.

Bir de mahallede hasta olan varsa ona süt giderdi. Pişmeden , çiğ olarak 😄 Bence pişmiş gitmesi daha makbul olurdu 😉çünkü hasta olan evin hanımıysa kalkıp pişirmesi gerek , kadın zaten hasta😕eşi ya da çocuğu hastaysa  naz çekerken epeyce yorulmuştur 😩 Öyle göndermenin mantığı neydi bilemiyorum😞

Ben ortaokulda iken babam kaza geçirmişti ondan biliyorum. Annem gelen sütleri ne yapacağını şaşırmıştı😩😞 Komşulardan  gelir ,köylerden gelenler getirir (rahmetli babam hububat tüccarıydı , sürekli köylerden mal aldığı  için sağolsunlar hepsi ziyarete gelmişti , gelirken de doğal olarak ya süt , ya yoğurt getirmişlerdi ).

Bu arada şunu da belirteyim , süt sadece mahalledeki hastaya giderdi , diğerlerine cam kolonya şişesi😃.

Sütün kalitesi kaymak kalınlığı ile orantılıydı.Eğer kaymak ince ise Sütçü süte şu karıştırmakla suçlanırdı☝ Bir süre protesto edilip başka mahalledeki sütçüye gidilirdi😃 Tabii o diğer mahalleye gitmek de biz çocuklara düşerdi 😃 . Elimize verilen kapta genellikle bakır tencere👩.Fazla alındıysa yarısını da döker geliriz😃😂Çözüm gene mahalledeki sütçü ile  uzlaşma olurdu😃🌹

Kısacası o günlerde herşey doğal ve taze tüketilirdi🏡



Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir